Aanhetwoord.com

Journalisten over hun werkwijze en ambities

December 18th, 2009

Bloed, zweet en tranen voor Lonely Planet

Schrijven voor Lonely Planet. Stel je voor. Betaald op reis, in een tropisch land uitzoeken welke bars je niet mag overslaan en je teksten uiteindelijk terugzien in een vuistdikke reisbijbel. Wie zichzelf betrapt op soortgelijke gedachtes, doet er goed aan om The Best of Lonely Planet te lezen.

lpDit is geen bundeling van de mooiste plekken ter wereld, maar een verzameling rampverhalen waarin medewerkers van de Lonely Planet terugdenken aan de keren dat ze ver van huis jammerde om hun lieve moeder. Beroofd, doodziek, verdwaald, gebeten, van boort geslagen of gewoon zo stom om alle waardevolle spullen in een Chinese bus te laten liggen. 56 auteurs zijn zo sportief om hun drama’s met je te delen. Al na vier dramaverhalen begint het werken voor Lonely Planet wat glans te verliezen.

Strak schema
Wat daarnaast opvalt tijdens het lezen van deze vermakelijke verhalen is de strakke planning waaraan de redacteur zich moeten houden. Niks luieren op een strandje, maar tot het uur strak geplande reisschema’s om alles zo efficiënt mogelijk te houden. Al met al dus net een gewone baan.

Eisenpakket
Toch nog vastberaden om een voet tussen de deur te krijgen bij reisinstituut Lonely Planet? (Je bent niet de enige. Vorige jaar kregen ze meer dan 1000 aanmeldingen). Op www.lonelyplanet.com/jobs  vind je een eisenpakket waaraan nieuwe medewerkers moeten voldoen. Plus het ontnuchterende bericht dat ze voorlopig echt niemand nodig hebben. Stuur een kaartje vanuit je eerste verre bestemming, als het jou toch is gelukt, ok?

Print This Post Print This Post




Laat een reactie achter

Journalisten aan het woord:

Kort